กี่ครั้งแล้วที่ต้องเสียเพื่อน?

เข้าชม : 1   |  




เรามีปัญหาเป็นปัญหาที่เกิดขึ้นมาแล้ว คือเรามีเพื่อนสนิท ส่วนมากเพื่อนเราเป็นผู้ชายค่ะ                                    
    เราคิดว่ามีเพือนผู้ชายมันโอเคนะ ถึงไหนถึงกัน                                     
    คนแรกเพื่อนสนิทต้อน ม.ต้น เราสนิทกันจนตัวแทบติดกัน เราแนะนำเพื่อนผู้หญิงให้เพื่อนเรา เพื่อนเรามันก็โอเค                                    

มันบอกก็น่ารักดี คบๆไปได้ 2 เดือน เพื่อนผู้หญิงที่เราแนะนำให้เริ่มท่าทีแปลกๆ กลับเราดูท่าเหมือนไม่ชอบเรา                                        
    เราเริ่มสงสัย เลยพยายามที่จะถามเพื่อนสนิทเราว่าเป็นอะไรรึปล่าว เพื่อนเราก็บอกไม่มีอะไร                                     
    แต่เราคิดว่าน่าจะมีเพราะ สองคนไม่ค่อยคุยกันเลย เราเลยไปถามเพื่อนผู้หญิง ซึ่งเขาก็ไม่ยอมพูดเราก็พยายาม                                    
    ถามไม่หยุด จนเราได้รู้คำตอบว่าทำไม? เรารู้แล้ว เรารีบเดินไปหาเพื่อนสนิทเรา ถามตรงๆๆ ว่าชอบกุเหรอ                                     
    เพื่อนเราเงียบ ไม่พูด จนเราโมโห ตบหน้าไป 1 ที จังๆๆ (ใจร้อนไปนิด )  เพื่อนๆในห้องหันมามองกัน                                     
    เข้ามาห้าม ให้ใจเย็นๆ แต่ตอนนั้นเราไม่รู้ว่าทำไมถึงโมโหขนาดนั้น รู้แค่ว่าเราเสียใจ                                     
    เหมือนว่าเรากำลังจะเสียของรักไป เราโวยวาย อีกสักพัก เพื่อนผู้หญิงที่เราแนะนำให้เพื่อนสนิทก็มาห้ามเรา                                    
    แล้วก็มาด่าเราด้วย ว่าเราเป็นต้นเหตุทั้งหมด ด่าบราๆๆๆๆ เพื่อนสนิทเราจากที่ยืนเฉย ไม่เฉยแล้วเขาบอกว่าพอ                                    
    อย่าว่าเรา คนที่ผิดคือเขาเอง แล้วเพื่อนสนิทเราก็หันมาหาเราแล้วบอกว่า เออ ใช่ กุชอบ ชอบมานานแล้ว                                    
    ทำไมไม่สังเกต ไม่ชอบกุบ้าง... แค่นั้นหละค่ะ เรานี้น้ำตาร่วงเลย และแล้วเราก็พูดไปว่า กับกูคงเป็นเพื่อน                                    
    กันต่อไปไม่ได้แล้ว เราก็เดินออกมาจากตรงนั้น เพื่อนๆในห้องได้แต่ยืนมอง หลังจากนั้นเราก็ไม่ได้คุยกันอีกเลย                                     
                                        
    คนที่สองเพื่อนสนิทตอน ปวช.  เราเข้ามาเรียนในเมือง  วัยรุ่นเป็นอะไรที่มีความสุขนะ                                    
    สนุกที่ได้อยู่กับเพื่อนๆๆ เล่น เที่ยว ถึงเวลาเรียนก็ลอกการบ้านฮ่าๆๆ คราวนี่เรามีเพื่อนผู้ชายอยู่กลุ่มเดียวกัน                                    
    คนเป็นคนเงียบๆ ดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากคุยกับใครนัก แต่ก็อยู่กลุ่มเรานะ เพื่อนๆชวนไปไหนเขาก็ไป                                     
    เรามักจะลอกการบ้านเพื่อนคนนี้เสมอ บ่นแต่ก็ให้ บ้างทีก็ซื้อขนมมาเลี้ยง (ทั้งกลุ่ม) แต่ของเราจะซื้อแบบเดิมๆ                                    
    เหมือนเดิม ขนมที่เราชอบ นมที่เราชอบ ช่วงเรามีสอบซ่อมก็รอ จนจะจบ ปี 3 อยู่ๆเพื่อนผู้ชายในห้องเริ่มแซว                                    
    เรากับเพื่อนเราบ่อยๆ เราก็ไม่คิดอะไร (กลัวเป็นแบบเดิม) เพื่อนก็แซวแบบนี้ทุกวัน เพื่อนเราก็แบบว่า ด่าไปที                                    
    เป็นแบบนี้ทุกวันๆๆ จนเราเริ่มไม่สนุกด้วยแล้ว เราเลยบอกว่าพวกจะแซวอะไรนักหนาวะ กุมีแฟนแล้ว                                     
    กุไม่ได้ชอบมัน แซวกันมากเดียวกุจับพวกทำผัวเลยนิ ฮ่าๆๆๆ เราหันไปหาเพื่อนเราแล้วพูดว่า ใช่ปะ                                    
    แต่หน้าเพื่อนเรามันไม่ขำด้วยอะสิ เราเริ่มรู้สึกแบบเดิมอีกแล้ว แล้วจู่ๆเพื่อนผู้ชายในห้องคนหนึ่งลากเราออก                                    
    ไปนอกห้องแล้วก็บอกกับเราว่า  พูดไร รู้ไหมว่าไอ....มันชอบจริงๆๆนะ พวกกุพูดจริง มันบอกพวกกุ                                    
    เองมันบอกชอบจริงๆ...หลังจากวันนั้นเราคุยกันน้อยลง เขาไม่ค่อยไปไหนกับกลุ่มเราเหมือนเมื่อก่อน                                    
    เขาไปอยู่กับเพื่อนผู้ชายในห้อง เราแทบไม่คุยกันเลย เราเสียเพื่อนสนิทอีกแล้ว จนวันเรียนจบ ทุกคนเขียนเสื้อ                                    
    ให้กัน จนมาถึงเขาเรายืนมองเขา เขามองมาที่เราแล้วเดินมาหันหลังให้เรา แล้วบอกว่าเขียนดิ เราก็เขียนไปว่า                                    
    คิดถึงเสมอ ขอโทษ แล้วเขาก็เขียนข้างหลังให้เรา แต่ไม่รู้ว่าเขียนว่าอะไร เขียนให้กันเสร็จ เขาก็มองหน้าเรา                                    
    แล้วบอกว่า กุขอโทษนะ เราบอกว่าไม่เป็นไร กุก็ขอโทษนะ แล้วเขาก็ขอกอดเรา1ครั้ง เราก็ยืนให้กอด กอดแน่น                                    
    มาก เพื่อนๆให้ห้องแซวกันใหญ่ เราก็แยกย้ายกันไป เราถึงบ้านก็เลยดูที่เขาเขียน เขาเขียนว่า กุชอบนะ                                    
    ไม่ใช่แบบเพื่อน จะคิดถึงเสมอ.  แล้วเราก็ไม่เคยเจอกันเลยหลังจากจบ ปวช. เราไม่ได้เรียนต่อที่นั้น                                     
                                        
    และตอนนี้ เรากลายเป็นคนที่แอบชอบเพื่อนแทนค่ะ เป็นเพื่อนสนิทแถวบ้าน                                    
    เราทำงานด้วยกัน เขามีแฟนแล้วค่ะ แต่เราก็ไปไหนมาไหนด้วยกัน บางทีเขาก็เอาแฟนเขาไปด้วย เราก็มีคนจีบเยอะนะ                                    
    แต่ไม่ชอบ เราโลกส่วนตัวสูง และที่สำคัญเราเจอคนที่เราชอบแล้ว แต่ก็ได้แค่แอบชอบ ถึงบางครั้งเราก็คิดเข้าข้างตัวเอง                                    
    ว่าเพื่อนเราก็แอบมีใจให้เราอยู่เหมือนกัน เพราะเขาสนใจเรา ใส่ใจเราเหมือนเราเป็นแฟน แต่ก็ได้แค่แอบคิดไปเอง มโนไปเอง                                    
    เพราะเขามีแฟนแล้ว(ย้ำ)ตอนนี้เข้าใจความรู้สึกของคนที่แอบชอบเพื่อนสนิทเลย ว่ารู้สึกยังไง มันเป็นความรู้สึกที่ทำให้เราไม่กล้า                                    
    ที่จะพูดความในใจ และเราก็ไม่คิดที่จะพูด เราหวังว่าสักวัน เราจะได้เจอคนที่ใช่ คนที่เป็นของเราจริงๆๆ                                     
    เพราะเราไม่อยากจะเสียเพื่อนสนิทอีกแล้วค่ะ                                    
                                        
                                        
    และก็อยากจะบอกเพื่อนสนิทที่ไม่ได้เจอกันนานแล้ว ถ้าเราเจอกันอีกไปกินข้าวกันนะ คิดถึงพวกเสมอ.                                    
                                        
                                        
    แสดงความคิดเห็นได้ค่ะ แต่อย่าด่าค่ะ แค่อยากจะเล่าเรื่องราวให้สบายใจเฉยๆ.


ขอบคุณข้อมูลจาก : http://pantip.com/topic/35570164


ข่าวล่าสุดหมวด ความรัก















บทความใหม่














แจ้งลบเนื้อหา / แนะนำติชม: PlazaThai@outlook.com | ติดต่อลงโฆษณา: PlazaThai@outlook.com | © 2020 All right reserved. |